"Bo w naszym życiu (...) nigdy nie oddajemy się temu, co nas naprawdę pociąga. I to wcale nie dlatego, że przeszkadza nam praca. Każdy z nas ma swojego diabła, który siedzi nam na karku i zapędza do wykonywania wiecznie tych samych, idiotycznych czynności. W rezultacie znajdujemy czas na wszystko, wyjąwszy sprawy i rzeczy naprawdę czegoś warte." (George Orwell w powieści "Brak tchu")

 Zostałam zaproszona na akcji Dobrowianki pod hasłem "Dobrze zrobić coś swojego."

Przewrotnie zaczęłam od cytatu z niedawno przeczytanej książki. Dlaczego przewrotnie? Bo ja przepędziłam diabła ze swojego karku i staram się znajdować czas na to, aby zrobić coś swojego. Co swojego robię? Czytam. Piszę o książkach. Rozwijam się. Poznaję osoby zakochane w słowie pisanym. Czy to mało? Jestem przecież namacalnym zaprzeczeniem dla nieśmiertelnej wymówki "Nie mam czasu na czytanie."

Czytam odkąd pamiętam. Czytałam po nocach, bo moi rodzice nie kontrolowali tego, o której kładę się spać, o ile tylko wstawałam rano do szkoły. Raz czytałam więcej, raz mniej. Raz bardziej zachłannie, innym razem spokojnie. W liceum marzyłam o tym żeby zostać tłumaczem literatury. Na anglistyce mocno ochłonęłam, ale wciąż czytałam. Angielski otworzył mi drzwi do literatury, która nie doczekała się przekładu na polski.

Miałam dotychczas tylko jeden okres w życiu, kiedy nie czytałam. Kryzys trwał dość długo. Dokładnie nie pamiętam czy był to rok, czy dwa lata. Przerwa przypadła na okres wczesnego dzieciństwa mojego syna. Może to i dobrze, bo nie dzieliłam wówczas swojego czasu pomiędzy dziecko a książki. A dziecko, teraz już dwunastoletnie, i tak wyrosło na wytrawnego czytelnika, połykającego książki w tempie, do którego nawet ja nie jestem w stanie się zbliżyć.

Blogowanie o książkach przeczytanych wynikło z potrzeby zapisywania wrażeń. Czasami emocje towarzyszące książce są tak wielkie, że trzeba je jakoś z siebie zrzucić. Dobrze jest jeśli ma się kogoś z kim można porozmawiać. Ja nie miałam. Ale w sieci odnalazłam mnóstwo osób zafascynowanych literaturą i pragnących o niej rozmawiać.

Znalazłam sobie własny sposób na życie. Sposób na relaks. Moją własną wyspę, na którą uciekam przed zgiełkiem świata. Chronię się na niej. Otaczam murem z książek. Murem ze słów. Zanurzam się w literackich historiach i daję się ponieść w miejsca, których nie poznałabym dysponując tylko jednym życiem. Dobrze mi z tym. I cieszy mnie to, że tak wiele osób odwiedza mój blog, zostawia komentarze i ... zakłada własne blogi, w których pisze o książkach. W listopadzie 2008 roku, kiedy powstawało "Czytam, bo lubię," było bardzo niewiele polskich blogów o książkach. Teraz jest ich całe zatrzęsienie.

Spełniły się też moje licealne marzenia i udało mi się połączyć pasję czytania z umiejętnościami nabytymi na studiach. Teraz marzy mi się coś jeszcze. Ale o tym pst.

Co Wy robicie dla siebie? Jakie macie pasje? Podzielcie się z nami. Swoje wypowiedzi zgłaszajcie do północy 20 maja klikając w obrazek poniżej i akceptując regulamin. Jedna osoba, której zgłoszenie uznam za najciekawsze, wygra bon Sodexo o wartości 200zł. Możecie zgłaszać się również za pomocą strony organizatora lub Facebookowego fanpage'u. Wśród wszystkich zgłoszeń (również z innych blogów) komisja wybierze najciekawsze zgłoszenia. Zostaną one opublikowane w specjalnie wydanej książce. Macie także szanse na udział w sesji zdjęciowej dla Vivy oraz 5000 złotych na realizację swojej pasji. Śmiało! Czekam niecierpliwie na Wasze historie.

W powieści Italo Calvino "Jeśli zimową nocą podróżny" znajduje się obszerny fragment opisujący wizytę głównego bohatera w księgarni. Zanim Czytelnik znajdzie się przy regale, do którego zmierza, musi przejść obok wielu książek, które przywołują go okładkami, opisami, znanymi autorami i wszelkimi możliwymi sposobami, jakimi posługują się książki żeby nas omamić.

Wszyscy znamy to uczucie, gdy nie możemy mieć wszystkiego, a chcielibyśmy mieć wiele. Nasze półki uginają się od książek, wśród których możemy znaleźć i takie, które cytując Italo Calvino, wymieniam poniżej. Pokusiłam się też o dopisanie tytułów, które są moim osobistym labiryntem.

Książki Nigdy Nie Przeczytane - za dużo ich, żeby wymieniać.

Książki Których Równie Dobrze Możesz Nie Czytać - książki Coelho, Wiśniewskiego, Tolkiena, Pratchetta (próbowałam i wiem, że to nie dla mnie).

Książki Przeznaczone Do Innych Celów Niż Lektura - Hmmm... nie mam takich, które służą do podpierania chwiejącego się fotela. Ale mam takie, których nie czytam, tylko oglądam, np. "1000 młodych zwierząt".

Książki Przeczytane Jeszcze Zanim Je Otwarto Ponieważ Należą Do Kategorii Tych Co Zostały Przeczytane Jeszcze Przed Napisaniem - do takich zaliczam te, o których każdy ma jakieś zdanie, a niewielu je przeczytało, np. Złote żniwa - T. Grossa.

Książki Które z Pewnością Byś Przeczytał Gdybyś Miał Przed Sobą Więcej Niż Jedno Życie - cykle George'a R. R. Martina (nie wiem czy w tym życiu dam radę).

Książki Które Masz Zamiar Przeczytać Chociaż Przedtem Powinieneś Przeczytać Inne - zacząć czytać wychwalane powieści Camilli Lackberg i Ake Edwardssona - ale najpierw skończyć ostatnią powieść Jungstedt oraz cykl Lizy Marklund z Anniką Bangtzon i Hakana Nessera z Barbarottim Nie da się ciągnąć tylu srok za ogon.

Książki Niezbyt Drogie Które Będziesz Mógł Kiedyś Kupić Za Pół Ceny - niezliczona ilość.

Książki Które Przeczytali Już Wszyscy A Zatem Jest Tak Jakbyś Ty Przeczytał Je Także - Kwiaty na poddaszu - zalew recenzji najpierw mnie zachęcił, a potem zniechęcił, bo przecież wszystko już wiem.

Książki Które Od Dawna Zamierzasz Przeczytać - od dawna tęsknie patrzę na książki Theorina i na Zadie Smith. Ciągle jednak wydaje mi się, że ich czas jeszcze nie nadszedł.

Książki Których Od Lat Poszukujesz Bez Powodzenia - Moja historia czytania - Alberto Manguel

Książki Które Dotyczą Tego Czym Właśnie Się Zajmujesz - to książki o książkach. W najbliższym czasie zamierzam przeczytać - Zamieszkać w bibliotece - Jana Tomkowskiego i Książki najgorsze Stanisława Barańczaka.

Książki Które Chcesz Mieć Pod Ręką Na Wszelki Wypadek - te, do których mogę kiedyś wrócić. Powoli uczę się rozstawać z przeczytanymi książkami i robić miejsce na nowe nabytki.

Książki Które Możesz Odłożyć Na Wakacyjną Lekturę - to książki grube, np: Balladyny i romanse - Karpowicza czy Półbrat - Larsa Saabye Christensena.

Książki Które Rozbudzają W Tobie Ciekawość Niespodziewaną Gwałtowną I Niezbyt Wyraźnie Usprawiedliwioną - skandynawskie kryminały.

Zapraszam do zabawy. Chętnie przeczytam jak Wy poruszacie się w labiryncie książek.

Nie musi się przecież wypić całej beczki wina, by móc określić z jakiego wino jest zbioru i jakiego gatunku. Po pół godzinie czytania można z łatwością powiedzieć czy książka jest coś warta. Temu, kto ma wyczucie formy, wystarczy nawet dziesięć minut, Komu by się chciało brnąć przez całe nudne tomisko? Kosztuje go po trochu i to zupełnie wystarczy, więcej niż wystarczy, moim zdaniem.

Oscar Wilde w eseju "Krytyk jako artysta"

Odkąd pamiętam mam wielkie opory przed porzuceniem książek rozpoczętych i niedoczytanych. Wolę przeczytać po łebkach, ale do końca. Wolę się męczyć i kląć niż zostawić książkę, która "nie rokuje." Cały czas mam bowiem nadzieję, że moje negatywne odczucia są nacechowane jakimiś uprzedzeniami pozaliterackimi lub po prostu złym nastrojem. Podświadomie nie chcę krzywdzić pisarza i jego dzieła swoimi humorami i daję książce szansę na ukazanie mi swojego przesłania.

Na szczęście bardzo rzadko trafiam na książki kiepskie. Od ponad trzech lat prowadzenia bloga porzuciłam niewielki ułamek książek. Co do każdej z nich mam wytłumaczenie i pamiętam co mnie do tego skłoniło. Czuję wobec nich malutki wyrzut sumienia - zapewne mogłam się bardziej postarać, aby znaleźć z powieściowej historii coś więcej, coś co by mnie do niej przykuło.

Nie zgadzam się ze słowami Wilde'a. Pół godziny to nic. Po przeczytaniu 30-50 stron trudno określić swój stosunek do większości książek. Może poza tymi, które wciągają czytelnika od pierwszego rozdziału i tymi, które napisane są w taki sposób, że niewiele z nich rozumiemy. Większość powieści nie mieści się w tych kategoriach, więc powinny dostać więcej czasu od czytelnika.

Wiem, że są takie osoby, które dają książce czas do setnej strony. To już coś. Są i tacy, którzy bez skrupułów porzucają rozpoczęte książki. No i tacy, którzy zawsze kończą to, co rozpoczęli. Jakimi Wy jesteście czytelnikami? Wytrwałymi czy pozbawionymi litości dla źle rozpoczętej historii?

W marcu postanowiłam się zorganizować, zmobilizować i stać się mniej chaotyczna, a przede wszystkim nie tracić czasu na zdejmowanie i odkładanie książek na stosy. Na początku miesiąca przygotowałam sobie listę kilkunastu pozycji, które powinnam przeczytać w ciągu kolejnych trzydziestu dni. Wśród nich znajdowały się książki biblioteczne, które mają pierwszeństwo, kilka książek moich, kilka nadesłanych.

Jak widzicie niemal udało mi się zrealizować cały plan. Do przeczytania zostały mi dwie książki, których tytuły podkreśliłam. Nie starczyło na nie czasu, ponieważ plany pokrzyżowała trochę improwizacja (przeczytałam dodatkowo kilka pozycji spoza listy). Zrezygnowałam z czytania jednej z pozycji, ponieważ po przekartkowaniu okazało się, że zupełnie nie wiem czemu ma służyć wydanie tego tomu (mowa o tej zaznaczonej tłustym drukiem).

Wszystkie książki opisałam lub zamierzam to zrobić, a nieopublikowane dotąd recenzje pojawią się wkrótce.

Czy takie planowanie ma sens? Co sądzicie o tym pomyśle? Jak Wy organizujecie swoje czytanie? A może stawiacie na spontaniczność? Zapraszam do wymiany doświadczeń.

1. Mrowisko
2. Czarnobyl Baby
3. Błąd komisarza Palmu
4. Marzyciel
5. Tajemnica Abigel
6. Cuba libre
7. Cena za honor
8. Podróże małe i duże
9. Puszczyk
10. Doktor Styks
11. Na Syberię
12. Kot
13. Jeśli zimową nocą podróżny
14. Przygody pana Bazylka
15. Gdański depozyt
16. Gdzie mól i rdza
17. Świat wg Bertiego
18. Kto zabił panią Skrof
19. Chaszcze

PS. Ciekawi Was moja lista na kwiecień?

Niektórzy z nas przejawiają potrzebę dopasowania swojej modlitwy i czytania do okoliczności, co sprawia, że wyłaniają się co najmniej dwie grupy czytelników i modlących się: pielgrzymi i mnisi. Jedni, podobnie jak Muzułmanie rozkładają swoje dywaniki modlitewne w dowolnym miejscu i kierują się w stronę Mekki znajdując "tutaj" w każdym miejscu. Są też tacy, którzy potrzebują "klasztoru." Sama jestem mnichem. Abym skupiła się  na czytaniu i na modlitwie muszę mieć spełnione takie same warunki: pewną stabilność, poczucie integralności, możliwość całkowitego skupienia się na tym, co robię oraz komfort psychiczny.

Nancy Malone’s Walking a Literary Labyrinth

(przekład A.K.)

A ja? Jak na powyższym zdjęciu - czytam wszędzie, na siedząco, stojąco, leżąco, kiedyś praktykowałam również na chodząco. W tramwaju, w parku, w kolejce, w domu przy włączonym telewizorze. Jestem typowym czytelniczym pielgrzymem.

Mój mąż (którego nie przedstawia powyższe zdjęcie) to całkowite moje przeciwieństwo w tym względzie. Potrzebuje ciszy czterech ścian żeby skupić się na książce. W parku przeszkadzają mu i ćwierkające ptaki i szelest liści, w autobusie skaczą mu litery, w domu rozprasza muzyka oraz telewizja. Chyba pozostała mu trauma z dzieciństwa kiedy czytając na ulicy Świat Młodych zderzył się ze słupem sygnalizacji świetlnej? :-)

A Wy do jakiej grupy się zaliczacie?

Jak Wam idzie czytanie książek z własnej półki?

Na początku roku ruszyło wyzwanie mobilizujące nałogowych kolekcjonerów do czytania tego, co jest już w domu. Sama sporządziłam listę 20 książek (KLIK), na które przyszedł czas w tym roku, bo swoje już odstały. Na razie przeczytałam dwie. Jednak nie jest ze mną tak źle, bo spoza ustawionego rządku podstawowej dwudziestki przeczytałam jeszcze dziesięć innych nierecenzyjnych, niebibliotecznych, a swoim własnych.

Od lat nie prezentuję stosików książek, ponieważ więcej ich przybywa niż mogę przeczytać i ich widok jest dla mnie powodem do zażenowania. Chętnie za to oglądam Wasze stosiki, aczkolwiek często zastanawiam się nad sensem ich publikowania - szczególnie wówczas, gdy stosy pojawiają się kilka razy w miesiącu i nie towarzyszy im wysyp recenzji.

W "Świecie według Bertiego" znalazłam adekwatny cytat, z którym, w świetle moich nikłych postępów w czytaniu własnych książek, mogę się częściowo identyfikować.

"Istnieją zapewne ludzie, którzy z należytą atencją czytają każdą kupioną przez siebie książkę i dopiero wtedy odstawiają ją na półkę. Wiele jednak książek styka się ze swymi właścicielami tylko wtedy, gdy ci wstawiają je na regał. Nigdy więcej nie biorą ich do ręki."

Dla zilustrowania tego cytatu pokażę jeszcze raz pierwszy z prezentowanych na blogu stosików ze stycznia 2009 roku.

Jak widać kupka liczy siedem książek (w zasadzie 6 i jednego audiobooka). Jak myślicie ile z nich już przeczytałam przez te 3 lata?

JEDNĄ!

Tę leżącą na samej górze...

Gdyby ktoś chciał mnie potępić, to jako okoliczność łagodzącą proszę wziąć pod uwagę fakt, że kupowanie książek to mój jedyny nałóg.

Proszę również o nie rzucanie we mnie kamieniem, ani książką w twardej okładce zanim nie zrobicie własnego rachunku sumienia ;-)

Jako, że natura nie znosi próżni, to na miejsce "zakontraktowanych" do czytania 20 książek z półki, przybyły następne. I to już 2 stycznia na dobry - początek Nowego Roku. I jeśli ktoś odniósł wrażenie, że podjęłam postanowienie nie kupowania nowych (tak jak mój mąż, który skrupulatnie pozbierał paragony), to mocno się myli! O czymś tak okropnym w ogóle nie pisałam...

Ostatnio na Facebooku pisałam o tym, że ciągle kupuję nowe książki. Czytam jednak głównie te z biblioteki i te, które przychodzą do tzw. recenzji. Moje noworoczne postanowienie książkowe to czytać więcej tego, co sama kupuję i nie odkładać wszystkiego na emeryturę (która im dłużej pracuję, tym bardziej się ode mnie oddala). Wzorem blogerek z USA zrobiłam sobie listę 20 książek do przeczytania w 2012 roku.

1. Burza z krańców ziemi - Asa Larsson
2. Krew, którą nasiąkła - Asa Larsson
3. Księżyc z lodu - Jan Costin Wagner
4. Balladyny i romanse - Ignacy Karpowicz
5. O pięknie - Zadie Smith
6. Fragmenty - Marilyn Monroe
7. Kto się boi dzikiej bestii - Karin Fossum
8. Trzynasta opowieść - Diane Setterfield
9. Stacja Cold Flat Junction - Martha Grimes
10. Marzyciel - Ian McEwan
11. Biała lwica - Henning Mankell
12. Jakbyś kamień jadła - Wojciech Tochman
13. Miasto ślepców - Jose Saramago
14. Zygzak - Jose Carlos Somoza
15. When will there be good news - Kate Atkinson
16. Komisarz Maciejewski - Marcin Wroński
17. Kochający na marginesie - Johanna Nilsson
18. Weź moją duszę - Yrsa Sigurdadottir
19. Small Island - Andrea Levy
20. Ból kamieni - Milena Agus
    

Na liście znalazły się te, których jestem bardzo ciekawa, te, które długo już grzeją półkę i te, które są kolejnymi częściami rozpoczętych serii. Liczę na to, że uda mi się zrealizować założony plan, a nawet przeczytać więcej niż te 20 - poczyniłam już nawet ku temu pewne kroki :-)

Zauważyłam, że na polskich blogach powstało jakieś powszechne ruszenie żeby czytać z tzw. "półki." Widać nie tylko ja zaglądam na zagraniczne blogi i szukam w nich inspiracji. Ja już sobie pozostanę przy moim własnym postanowieniu i trzymam kciuki za tych, którzy dołączyli do wyzwania.

Macie jakieś inne plany związane z czytaniem, książkami, literaturą? Podzielcie się pomysłami, może inni też z nich skorzystają.

Wszystkim czytelnikom składam najserdeczniejsze życzenia zaczytanych świąt, podchoinkowych obfitości i mnóstwa radości!

W domu mam dwie choinki: tę prawdziwą, pachnącą lasem oraz tą, która przemawia do mnie literkami i obrazkami. Ta druga choinka składa się z książek, które miałam przeczytać jeszcze w tym roku, ale zabrakło na nie czasu w przedświątecznej gorączce.

Miłego świętowania!

Wsiąkłam, wymiękłam i przepadłam.

Nie, nie! To nie znaczy, że mnie nie ma, że nie będę czytać i pisać. Akurat co do tego mam wiele nowych planów.

Lektura najnowszej książki Sławomira Kopra poruszyła we mnie dawno nieużywaną część duszy. Jako dziecko - na pewno nie starsze niż 13-14 lat (swój wiek określam tu na podstawie wspomnień o ówczesnym miejscu zamieszkania) zaczytywałam się, to znaczy czytałam więcej niż jeden raz, "Marię i Magdalenę" Samozwaniec oraz "Zalotnicę niebieską" tej samej autorki. Później zaczęłam czytać poezję Lilki oraz sięgać po Skamandrytów.

Moje egzemplarze wymienionych książek przepadły, no chyba że "Zalotnica" ukrywa się gdzieś wśród książek zostawionych u rodziców.

Podczas czytania "Wpływowych kobiet Drugiej Rzeczypospolitej" układałam sobie listę lektur uzupełniających złożonych przede wszystkim z tego, co już mam w domu na półkach:

Cicer cum Caule - Tuwima

Brzechwa dla dorosłych (akurat wpadła mi w ręce w bibliotece)

Zazdrość i medycyna - Choromańskiego

Srebrna Natalia - Kiry Gałczyńskiej

Podróże do Polski - Iwaszkiewicza

Mydło, czyli radzimy się powiesić - Boya-Żeleńskiego

Magdalena, córka Kossaka

Z pamiętnika niemłodej już mężatki - Samozwaniec

Afery i skandale Drugiej Rzeczypospolitej - Kopra.

Z tego, czego na półkach nie mam, powstała równie obszerna lista. Oj, Panie Koper, co Pan narobił! Dziękuję!