Muza SA, 2004

Liczba stron: 356

Nie mam zbyt wielkiego doświadczenia związanego z twórczością Somozy. To dopiero druga książka tego autora, którą przeczytałam, chociaż kierowana przeświadczeniem, że "Somoza wielkim artystą jest" w domu zgromadziłam jeszcze kilka pozycji jego autorstwa. Nie mam wątpliwości, że kupowanie książek w ciemno było dobrą decyzją.

"Jaskinia filozofów" to powieść kryminalna, której akcja toczy się w starożytnej Grecji za czasów Platona. Atenami wstrząsa wiadomość o śmierci jednego efeba, ucznia akademii platońskiej. Niepewny przyczyny śmierci swojego ucznia Diagoras zwraca się do Tropiciela Tajemnic (Heraklesa) z prośbą o przeprowadzenie śledztwa. Niestety, nie jest to ostatni przypadek śmiertelny, giną kolejni chłopcy, a ich śmierć wygląda nie mniej zagadkowo. Dochodzenie zabiera filozofujących badaczy w miejsca, istnienia których nawet się nie domyślali. Pozornie spokojne, rozleniwione Ateny aż kipią podskórną energią, która daje swój wyraz w wyuzdanych orgiach, tajnych teatrach oraz miejscach przedziwnych i okrutnych kultów.

"Jaskinia filozofów" to również powieść filozoficzno-psychologiczna. Czytelnik śledzi jej powstawanie - kolejne fragmenty przekładane są z greki przez współczesnego nam Tłumacza, który w przypisach najpierw ekscytuje się odkrywaniem kolejnych znaczeń tekstu, a następnie niepokoi dziwnymi wydarzeniami, które mają miejsce w związku z tłumaczoną przez niego książką.

To książka z podwójnym dnem, żyjąca własnym życiem, zadziwiająca i zdumiewająca. W warstwie językowej jest nieskomplikowana, choć opowiada o odległym okresie historii. W warstwie znaczeniowej zapętla się w najbardziej nieprzewidywanych kierunkach, podejmuje grę z czytelnikiem, czasem sprowadza go na manowce. Stopniowo postać Tłumacza staje się osią powieści i punktem centralnym, a prawdziwe znaczenie tej postaci poznajemy dopiero na samym końcu. Macie ochotę na inteligentną rozrywkę? Polecam wam "Jaskinię filozofów".

Moja ocena: 5/6